NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Widziałam się z Ethanem.
Myślałam, że po raz ostatni.
Lisa zaczyna sztuczne zapłodnienie,
musimy przestać się widywać.
Dlatego chce pani rozpocząć terapię?
Nie, to nie ma nic do rzeczy.
Ale rozumiem, że dostrzega pani związek.
Lisa to też pani przyjaciółka z college’u?
Jest pani jak mój mąż.
Mąż zapomina o ważnych dla pani rzeczach?
Nie o to chodzi.
Mam pani zrobić listę nazwisk?
Chyba rozumiem.
Chce pani być fair wobec Lisy, żony Ethana.
Tak.
Bo wyobraża sobie pani, że Lisa będzie bardziej bezbronna,
kiedy urodzi swoje pierwsze dziecko.
Wcale sobie nie wyobrażam.
Jej wagina będzie skarbem narodowym.
Doktor Stone nie mówił, że jest pani w ciąży.
To nie powinno mieć wpływu na terapię.
Co panią powstrzymuje przed zakończeniem tego romansu?
Jest pani zdeterminowana.
Nie wiem. Był pierwszym mężczyzną, który mnie zauroczył.
Minęło tyle lat, a on wciąż na mnie działa.
Był taki...
pociągający, pewny siebie,
roześmiany, inteligentny, cudowny.
Gdy przy nim jestem, kręci mi się w głowie, podejmuję złe decyzje.
Może to przez ten zawrót głowy.
Da mi pani jakąś radę?
Psychoterapeuci nie zajmują się udzielaniem rad.
- Nie jestem coachem osobistym. - Powinnam wynająć coacha?
Niech pani tego nie robi, to oszukańcza dziedzina.
Cudownie. Proszę jeszcze tak do mnie mówić.
Znamy się chwilę...
ale czy jest możliwe,
że obawia się pani, iż narodziny tego dziecka doprowadzą do pogłębienia
intymnej więzi pomiędzy Ethanem i Lisą?
Że poczuje się pani odrzucona?
Może chce pani zakończyć romans, żeby uniknąć zranienia?
Nie zna mnie pani. Mnie niełatwo zranić.
To tylko teoria.
Co się dzieje?
Nie jestem sobą.
Pewnie okres mi się zbliża.
Stary rodzinny przepis na płodność.
Wywar z ziół zebranych przez moją babcię w lesie Chungyeongsan.
Dziękuję.
Smakuje jak gorący Crystal Light.
Musisz wypić do końca.
O Boże!
- Pomogło to komuś? - Nie słyszałam.
GNIAZDO PŁODNOŚCI
Najpierw zedrzyj plastikowe...
Muszę na chwilę zatrzymać.
...zabezpieczenie z igły.
Wyprzedza mnie.
Przez pierwszą połowę cyklu
co wieczór wstrzykniesz stymulant pęcherzyka jajnikowego,
aby organizm wyprodukował jak najwięcej jajeczek.
Zrób to.
- Gotowa? - Tak.
- Wbijam igłę. - Śmiało.
Już.
Dobra.
Każdego ranka będziemy badać
- poziom hormonów oraz wzrost pęcherzyka. - Cześć.
Fitz, gdzie ty, kurwa, byłaś? Wartość akcji spada.
- Jak się spóźniasz, to nie siadasz. - Nie będę stać.
Buntowniczka, szacunek.
Na czym stanęliśmy?
- Widziałem. - Obligacje państwowe...
ZALECENIA DLA PRZYSZŁYCH MATEK
NIE PIJ HERBAT ZIOŁOWYCH
Marianne...
- Znów obejrzysz film? - Tak.
Zdejmij nakrętkę.
Robię to.
- Oboje to robimy. - Robimy to.
Lisa Turner.
Wszystko wygląda w porządku. Teraz na prawą stronę.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Gdy w efekcie stymulacji farmakologicznej pojawi się
odpowiednia liczba dojrzałych pęcherzyków jajnikowych,
przeprowadzę badanie o nazwie HCG.
Na brzuchu mam wielkie,
bolesne siniaki od zastrzyków.
Nie mogę spać na brzuchu, podciągnąć majtek. To normalne?
Tak, zejdą w ciągu trzech, góra dziewięciu, miesięcy.
Strasznie się zaciąłem papierem.
Instrukcje są dla was jasne?
- Tak. - Tak.
Zastrzyk o 21.30
w zaznaczone miejsce na pośladku.
Musi być zrobiony
dokładnie 36,5 godziny przed zabiegiem.
- Rozumiecie? - Tak.
A ty do jej komórki jajowej wstrzykniesz moją spermę?
- Właśnie. - To jak Mission: Impossible.
Jeden zastrzyk, 21.30.
I żadnej ejakulacji!
- Tak. - Jasne.
- Zapiszę to. - Przez chwilę się nie masturbuj.
W razie problemów dzwońcie do operatora,
połączy was z lekarzem na dyżurze.
- To wielka chwila! - Co za emocje!
- Aż nie mogę uwierzyć. - Gratuluję wytrwałości.
Jedno pytanie na temat mojej roli.
- Jeśli chodzi o moją próbkę... - Jasne.
- Kochanie, nie musisz przy tym być. - Muszę.
- Chcesz usłyszeć pytanie? - Tak.
No więc kubeczek jest malutki
i ma ostre, plastikowe kanty.
Może mógłbym dostać większy kubeczek
lub naczynie, do którego nie musiałbym tak precyzyjnie celować?
Może termos z gumową uszczelką? Macie taki?
Zabawne, ale za pierwszym razem spudłowałem.
Spudłowałeś?
Zgadza się.
W razie czego jestem do dyspozycji.
Jeszcze jedno, jeśli można.
Czy moglibyśmy dostać jakieś niepornograficzne magazyny
z krzepkimi kobietami na okładce?
Niepornograficzne?
- Pani Domu... - Weranda.
- W porządku. - Poza tym komputer jest strasznie wolny.
A komputer podłączony do Internetu,
który ma służyć oglądaniu pornografii,
może łapać sporo wirusów. Zwłaszcza jeśli chodzi na Windowsach.
Rozumiem.
Masz telefon, prawda?
No to dziękuję.
Porozmawiam z kierownikiem biura
i zrobimy, co w naszej mocy.
Porozmawiasz? Dziękuję.
Nie mam kierownika biura.
Za to mam pizzę na ścianie.
W porządku.
- Mamy HCG. - Udało się.
- Dobrze się czujesz? - Tak, doskonale.
- Tak? - Tak.
Po prostu od miesiąca przechodzisz piekło,
a ja nie chcę niczego zawalić.
Denerwuję się, to wszystko.
Bo zachowywałeś się trochę dziwnie.
Jakby chodziło o coś innego.
Przyrzekam ci, że nie.
- Uroczy jesteś. - Tak?
- Dziękuję. - Oby maluch odziedziczył urodę po tobie.
I nic poza tym.
Długo jeszcze będziesz się ze mnie naśmiewać?
- Co to? - Rękawiczka.
- Co zrobiłaś? - Naprawdę to robimy.
- Naprawdę to robimy! - Niesamowite.
Skarbie, czy to...?
- Co się dzieje? - Przyjęcie dla aktorów.
- Wieczorem? - Kupiliście?
- Tak. - Jak najbardziej.
A co z naszymi rzeczami?
- Właśnie. - Wyniosłam je do szopy.
Dziękuję.
To zbyt stresujące. Może dzisiejszy zastrzyk
- zrób mi w hotelu. - Nie przesadzasz?
Właśnie wysłuchałam twojego monologu na temat neuroz masturbacyjnych.
- Dobrze. - Tak.
Wynajmę pokój.
Będzie romantycznie.
Niezapomniana noc. Seksowna, ale bez seksu.
Szczytowanie przez wstrzyknięcie.
Bardzo erotyczna atmosfera, w sam raz na sen.
GAZIKI ODKAŻAJĄCE
Co za widok. Pokaż siniaki.
Chcesz je zobaczyć?
Straszne!
- Podniecam cię? - To musi boleć.
- Włożysz mi ją? - Już ja cię zapłodnię.
Włożę ci widły w glebę...
Zostało dziesięć minut.
- Cholera! - Co?
- Gdzie igła? - W torbie.
Nie, widzę tylko sos sojowy i musztardę.
- Dlaczego... - Nie ma.
- Wzięłam nie tę torbę od Marianne. - Co?
Musi ich tyle trzymać w domu?
- Masz wszystko, co trzeba? - Tak.
Jest 21.20. Mamy dziesięć minut!
- Zwijamy się... - Tak.
Wkładaj sweter.
- Zaczekaj, zapnę spodnie. - Przepraszam.
Ja to zrobię.
Dobry wieczór. Przepraszamy.
Nie ma czasu. Szukaj małej białej torby.
Przyszliście!
Uwaga! Oni będą mieli dziecko!
Dziękuję.
Jest w kuchni?
Dziękuję bardzo.
Jak miło...
Lisa!
To jest Shanty,
też była sztucznie zapłodniona.
A to moje bliźniaki, Cronos i Shiva.
Mają 39 miesięcy.
Znalazłem igłę.
- Piękne. - Dziękujemy.
Przepraszamy.
Potrzebna nam łazienka.
Prosimy!
- To jest... - O Boże.
- Ale przygoda. - Pomóc ci?
Dam sobie radę.
- Na pewno? - Tak.
- 21.37. - Zrobię swoje.
- Halo? - Jedną chwilę.
Dziękuję bardzo.
Tylko to przygotuję.
- Ostrożnie... - Wiesz, jak się odkaża wacikiem.
To inna metoda, tej jeszcze nie stosowaliśmy.
Przetrzeć...
Dajcie nam chwilę.
Półtora mililitra.
- Ile? - Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
Cztery, trzy, dwa, jeden
Pospieszcie się!
Nie wiem.
Dajcie nam, kurwa, chwilę!
Jeden przecinek pięć
- Raz, dwa, trzy, cztery, pięć... - Co robisz?
Myję ręce, dla higieny.
To nie mydło, to balsam.
W porządku.
To też balsam.
- To... - To tylko balsam.
Spójrz tylko – balsam.
Znów balsam.
Podkład w płynie.
Nic dziwnego, że ma taką gładką skórę.
- Mam balsam na rękach. - Gotowy?
Tak.
Dziwne. Historia poczęcia naszego dziecka
zacznie się w tej łazience.
Bardzo przepraszam.
Przepraszam.
To przez balsam.
- Nie do wiary. - Na pewno coś zostało.
- Odrobina, ale zabrudzone. - Trzeba wyczyścić.
Samo szkło. Nie wstrzyknę ci szkła.
- Zrobisz to. - Nie.
Nie będziemy mieć szklanego dziecka.
- Masz zapas? - Nie!
Taka fiolka to setki dolarów!
A cała procedura 30 tysięcy!
Fajnie byłoby mieć zapas.
Obwiniasz mnie, bo nie przewidziałam, że upuścisz fiolkę?
Oczywiście, że cię nie obwiniam.
Nie ma czasu, musimy zdobyć inną.
- Gdzie? - U Felixa!
- Już do niego dzwonię. - Dzwoń do Maxa.
- I co? - Nie zgłasza się.
Jest 21.42! Musimy odszukać Felixa!
Już wiem! Mam.
- Co to? - Konto Maxa na Instagramie.
- Gdzie? - Nie martw się.
- Nie wiem, co o tym sądzić! - Są w The Table!
- Co to? - Bardzo ekskluzywna restauracja.
Czekasz trzy lata, aby wejść. Ich produkty rosną na dachu.
- Gdzie to jest?! - Przepraszam, nieważne.
W Gowanus.
I cheeseburger.
Wygląda wspaniale. Co w nim jest?
Foie gras, pianka z gorgonzoli i plastry mięsa.
- Niesamowite. - Smakuje jak cheeseburger.
Co to za miejsce?
To jedna z tych restauracji na tyłach restauracji...
Co?
Po prostu obłęd.
Świetne. Chylę czoło przed kreatywnością.
Chcę, żeby mnie lubił.
Patrzcie, kto przyszedł.
- Możemy pogadać? - Niesamowite.
Już wszystko rozumiem!
Zastanawiałem się, czemu żaden z moich kumpli
nie dzwoni w moje 40. urodziny. Żadnego SMS-a.
Zrobiło mi się trochę smutno, ale teraz widzę,
że chodziło o niespodziankę!
- Wszystkiego najlepszego, Max. - Tak! Dziękuję!
Dołączcie do nas.
Nie możemy.
- Felix, musimy pogadać. - Zawijasy z owoców.
Dziękujemy bardzo.
- Felix, mamy takie pytanie... - Dzikie truskawki.
Tłoczone.
Wspaniale.
Z odrobiną żelatyny prosto ze świńskich racic.
Karmione miejscowymi żołędziami
i gałką muszkatołową.
- Tak. - W Hudson mieszka taki facet, kojarzycie?
- Dość! - Tylko chwilę.
Jest 22.15.
- Spóźniamy się 45 minut. - Z czym?
Z zastrzykiem, który miałam dostać o 21.30.
- Fiolka się stłukła. - On ją stłukł.
- Dzwoniliście do operatora? - Do kogo?
- Do operatora. - Tak!
Jak najbardziej.
Od razu tak zrobiliśmy. Tylko że centrala...
- Nie mogliśmy się dodzwonić. - Nie ma żadnej centrali,
to nie Kocham Lucy. Zostawcie wiadomość i oddzwonią.
Takie rzeczy się zdarzają.
Życzę powodzenia.
Dziękujemy, już nie przeszkadzamy.
Wcale nie było mi smutno, tylko się zdziwiłem. Wszystko gra.
To moje urodziny.
- Dzwonisz? - Tak.
Nie wiem, co powiedzieć.
Zostaw im numer, pod który mają oddzwonić.
Tak.
Witam, nazywam się Ethan Turner.
Lisa Turner to moja żona.
Zostaw numer.
- Oddzwońcie pod 734-682... - Powiedz, co się stało.
Upuściliśmy fiolkę z HCG,
rozbiła się.
Nie zrobiliśmy zastrzyku o 21.30.
Dziękujemy.
Czekamy na wiadomość od państwa.
Jeszcze raz bardzo dziękujemy i przepraszam, że zakłócamy wieczór.
Dobrze. Gdzie się kupuje takie rzeczy?
- Nie! - Proszę!
Proszę nam poświęcić dwie minuty!
- Niech pan otworzy! - Lisa...
- Otwieraj! - Skarbie...
- Otwieraj! - Proszę pana...
Żona przeprasza.
- Może pan na chwilę otworzyć? - Cholera!
- Co ty wyprawiasz? - Otwieraj!
Otwórz drzwi!
- Hej! Lisa! - Otwórz pieprzone drzwi!
- Dlaczego mi nie pomagasz? - Bo zwariowałaś.
- Co powiedziałeś? - Przepraszam.
- Co takiego? - Chodziło mi...
- Nie nazywaj mnie wariatką. - Dobra, nie będę.
Nie masz pojęcia, co przechodzę.
Każda kolejna praca
jest gorsza od poprzedniej!
Gdybyś nie był tak pochłonięty swoim grafikiem masturbacji,
nie upuściłbyś fiolki!
Nie mamy Oxy, słyszycie?
- Nie mamy. Rozumiecie? - Proszę pana...
Nie chcemy Oxy, tylko HCG!
Chcemy HCG, prosimy.
Prosimy, staramy się o dziecko.
Prosimy!
Nie mogę już wejść do systemu,
wyłączyłem komputer.
Zrobię panu laskę.
Policzyłem sobie
i doszedłem do wniosku, że zrobiłbym laskę
za 30 tysięcy dolarów.
Głupotą byłoby odmówić.
Wiesz?
- Co? - Nie usłyszałem telefonu.
Jak mogłeś nie usłyszeć?
Bo rzucaliśmy puszkami i śmieciami w aptekę.
- Było trochę głośno! - Kto dzwonił?
Odsłuchaj! Kto to?
- Słucham. - Kto to?
Próbuję słuchać.
- Mów, kto to jest! - Doktor Trevino mówi,
że trzeba będzie przełożyć poranny zabieg.
- Nie! - Tak twierdzi.
Musimy to zrobić teraz!
- Nie mów Felixowi, że zrobisz mu laskę. - Czego bym nie zrobił,
to jesteś na mnie wściekła.
Nic nie rób, to nie będę.
- Felix. - Proszę powąchać.
- Jezu Chryste! - Najmocniej przepraszam,
ale doktor Trevino powiedział, że musimy przesunąć zabieg.
Stracę wtedy połowę pęcherzyków jajnikowych.
Strasznie mi przykro,
ale nic nie poradzę.
- Wiem, ale... - Chyba można coś poradzić.
- Oni się starają od lat. - Wszyscy się starają.
Powodzenie zabiegu zależy od zrobienia zastrzyku o czasie.
Mam inną parę, która zrobiła zastrzyk o 22.00,
kolejną o 22.30.
I tak dalej.
Rozumiemy.
Jeśli przesunę wam termin, to ktoś inny straci szansę.
A to nie fair.
W tym tygodniu jestem sam w klinice, Feinstein jest na urlopie.
To moi starzy przyjaciele.
Potraktuj to jak prezent urodzinowy dla mnie.
Razem z kolacją, która bardzo mi smakuje.
- W porządku, zgoda. - O Boże! Dziękujemy.
- Bardzo dziękujemy. - Tylko nie płacz.
- Chyba wiem... Chodźmy. - Tak!
Dziękujemy.
- Co się dzieje? - Zamknęli aptekę.
Bo trzymają tam lekarstwa na receptę.
Poszukam Mohammeda, ma klucz.
Zupełnie jak w powieści przygodowej.
- Zanim na mnie krzyknęłaś... - Kiedy?
Zarzuciłaś mi, że nie rozumiem, przez co przechodzisz.
- Nie tak powiedziałam! - Właśnie tak.
- Nie to miałam na myśli! - Jak sfinks.
- To co miałaś na myśli? - Po prostu...
Nie mogę uwierzyć, że sabotujesz nasze wysiłki związane z ciążą.
- Stłukłem fiolkę celowo? - Tak.
- Nieprawda. - Zrobiłeś to podświadomie.
Ani celowo, ani podświadomie nie stłukłem fiolki.
Zostawiłaś igłę u Marianne. Zrobiłaś to celowo?
Nie.
Kiedyś bardzo chciałeś mieć dziecko,
a teraz straciłeś nagle ochotę.
Nie możesz być ze mną szczery?
Powiedz otwarcie.
- Chcesz mieć dziecko? - Nie wiem!
Nie wiem.
Ale ty chcesz, a ja cię kocham,
i chcę dać ci to, czego pragniesz...
Na całym świecie tylko to się dla mnie liczy.
Podejrzewam, że stłukłem tę głupią fiolkę,
ponieważ przynoszę ci zawód za każdym razem,
kiedy próbuję czegoś dokonać.
Nie potrafię znaleźć mieszkania, pocieszyć cię,
nie potrafię nawet przekupić aptekarza!
- Nie mamy na to czasu. - Co?
- O Boże! Nie! - Zaraz! Tylko nie krzesło.
- Załatwimy to. - Uważaj na szkło.
Nic mi nie będzie.
Mam buty.
No tak.
To było piękne.
Bingo.
To mnóstwo pracy.
- Chcesz to zrobić? - Rzuć.
Prosto w cel!
Tak!
Udało się nam!
Powaliło was?
Zapłacimy za to.
Nawet na mieszkanie was nie stać!
Jestem doktor Feinstein. To ja będę przeprowadzać dziś zabieg,
zamiast cieszyć się urlopem
w Montauk w otoczeniu rodziny.
- Jakieś pytania? - Nie...
Nie, bardzo panu dziękujemy.
Nic mnie tak nie cieszy,
jak widok moich zapłakanych dzieci biegnących za samochodem,
którym jadę, by pomóc wam założyć rodzinę.
- To był sarkazm. - Kiedy podłączę kroplówkę,
poczujesz, jak ogarnia cię rozkoszne ciepło jak podczas orgazmu.
Potem zapadniesz w sen.
Dziękujemy bardzo.
- Rany... - Dziękujemy.
To było niestosowne.
Martwię się,
że ten lekarz tylko we mnie pogrzebie
na odczepnego.
- Był na nas strasznie wkurzony. - Na pewno nie, to fachowiec.
Zaręczam ci, że tak nie będzie.
Powodzenia, dasz sobie radę.
Oboje damy radę.
- Powodzenia w pokoju dla panów. - Dzięki.
- Tylko wceluj, gdzie trzeba. - Obiecuję.
Chcesz coś na podnietę?
Nie, przy tobie niepotrzebna mi podnieta.
Wiesz, co mam na myśli.
Dawaj go.
Proszę bardzo. O, tak.
- Proszę. - Na pewno zadziała.
Dziękuję.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Dobra.
POKÓJ INTYMNY
Dalej za mały.
Na stojąco.
Szantażowana.
Dobre.
W porządku.
Co?
I znów.
CATE NAD OCEANEM
CO ZA SŁODKA NIESPODZIANKA TORT!
Torbiel będzie przeszkadzać.
O Boże.
Ethan...
Wbij mi ją prosto w brzuch.
Ethan...
Boże.
Dzień dobry.
Powodzenia.
Tekst: Bartosz Luboń